In memoriam Maurits van Selms
Woensdagavond 4 februari kregen wij het verdrietige bericht dat Maurits van Selms, lid van onze patiëntenadviesraad, die ochtend vredig in zijn slaap is overleden. Maurits kreeg in 1998 de diagnose ALS.
Maurits was een man met een grote liefde voor muziek. Voordat hij de diagnose ALS kreeg, speelde hij contrabas in verschillende orkesten. Muziek vormde een belangrijk en dierbaar onderdeel van zijn leven en bleef dat ook daarna.
Naast zijn muzikale passie was Maurits onderzoeker en assistent-professor aan de tandheelkundefaculteit in Amsterdam. Hij werkte grotendeels vanuit huis, maar was nog één ochtend per week op de faculteit aanwezig. Dankzij de steun van ‘thuiszorg’-studenten, vrienden, familie en betrokken buren lukte het hem om zelfstandig te blijven wonen, iets waar hij veel waarde aan hechtte.
Ondanks zijn baan zette Maurits zich al jaren actief in voor de ALS patiëntenvereniging als lid van de patiëntenadviesraad. Wij leerden hem kennen als een kritische, vasthoudende en tegelijkertijd vrolijke collega, met scherpe inzichten en een lief hart. In zijn werk wist hij zijn twee werelden te verbinden: zijn ervaring als ALS-patiënt en zijn wetenschappelijke tandartsexpertise. Hij initieerde en leidde diverse onderzoeken naar mondzorg bij mensen met ALS. Zijn vasthoudendheid en toewijding aan dit onderwerp resulteerden in internationale publicaties, zoals in het gerenommeerde The Lancet Neurology, en een presentatie op het wereldwijde ALS-congres. Omdat Maurits op dat moment niet meer verstaanbaar was, werd de presentatie namens hem door een collega gegeven.
Slechts een dag voor zijn overlijden stuurde Maurits zijn nieuwste wetenschappelijke publicatie naar de wereldwijde ALS-vereniging, typerend voor zijn vastberadenheid tot het allerlaatst.
Vijf jaar geleden vond Maurits zijn liefde. Samen met zijn vriendin Marjon maakte hij vele uitstapjes en reizen. Wie hem volgde via Facebook, wist precies waar je moest zijn geweest.
Nog op de vrijdag vóór zijn overlijden waren Maurits en Marjon aanwezig bij een lunchbijeenkomst van de patiëntenadviesraad en het bestuur. Nieuwe aanwezige leden konden daar gelukkig nog kennismaken met zijn charme en passie.
Ook buiten de vereniging liet Maurits zijn stem horen. Zo verscheen hij begin 2025 in Het Parool met een opiniestuk waarin hij pleitte voor het inzetten van studenten in de thuiszorg, een menselijk én maatschappelijk efficiënte oplossing, zo betoogde hij.
Wij zijn Maurits enorm dankbaar voor alles wat hij heeft betekend. Voor zijn inzet, zijn kennis, zijn vasthoudendheid en voor het feit dat hij mondzorg bij ALS, nationaal en internationaal, op de kaart heeft gezet.
Wij wensen zijn vriendin Marjon, zijn ouders en zijn zus veel kracht bij het verwerken van dit enorme en onverwachte verlies. Moge de gedachte dat hij rustig in zijn slaap is overleden enige troost bieden.
Wij zullen zijn olijke blik en zijn passie niet vergeten.
Mede namens de patiëntenadviesraad en het bestuur,
Louise Gunning-Schepers, voorzitter patiëntenadviesraad en Age Veenstra, bestuursvoorzitter
Enige van de artikelen van Maurits:
